Indonesië, Lombok, landbouw: eerst rijst, dan tabak ter afwisseling

 

Tijdens mijn tweede verblijf te Karang Karakas in Lombok wilde ik graag de rijstbouw daar vergelijken met de methodes in Bali. Ik stuitte direct op een belangrijk verschil. Ik was uitgenodigd om de sawah van Sulasi te bezoeken, maar hij verbouwde op dat moment geen rijst. Zijn akkers stonden vol tabaksplanten. De akkers die voor rijst waren bestemd werden nu en dan gebruikt voor een ander gewas om verarming van de grond en het ontstaan van schadelijke ziekten tegen te gaan. In Bali geeft men de sawah na elke oogst een paar maanden ‘vakantie’. In Lombok benut men de grond voor een ander gewas, zodat het bedrijf zijn productie kan voortzetten. De Indonesische overheid is de belangrijkste afnemer voor dit product.Een voordeel van de tabaksteelt is, dat het minder water vraagt en men gedurende lange tijd kan oogsten, omdat de plant geleidelijk zijn product levert, namelijk de grotere bladeren. Er is dus altijd wat te doen in de akker, maar het oogsten zelf is een stuk minder intensief dan de oogst van de padi. Gedurende de groei is het van belang de grond rond de tabak vrij van onkruid te houden en de aarde te bevochten en te bemesten.

Een probleem vormen de rupsen en de sprinkhaantjes, die op de sappige blaadjes afkomen. (bij de rijstbouw zijn dat de ratten, die de halmen voortijdig vellen en de locust, die de nog zachte korrels leegzuigen)

De geplukte tabaksbladeren worden aan een koordje geregen en in de zon te drogen gehangen. Als de bladeren droog genoeg zijn, hangt men ze onder een plastic zeil om ze tegen verdere weersinvloeden te beschermen.

In dit stadium worden ze verkocht en naar een fabriek gebracht voor verdere bewerking.
Maar de boeren zelf houden er ook een volle tabakszak aan over: een klein deel van de tabak wordt gesneden en gedroogd voor eigen gebruik.

Een ander stuk van de akker is intussen in gebruik voor het telen van groenten, zoals boontjes, aardnoten, komkommer, lombok rawit, singkong en tomaten. Voor eigen gebruik en voor de markt. 
De arbeidsters wilden graag weten, wat er in Nederland werd verbouwd. Ik ging een rijtje af: tarwe en aardappelen, maar ook boontjes, uien en komkommer zoals in Lombok. Echter geen papaya, kokosnoten en kangkung.  Daar stond tegenover dat we in Nederland appelboomgaarden hebben, wat in Indonesie in hoog aanzien staat. Hoewel de appel uit Malang slechts een melige variant is op de cox uit Nederland, is hij zeer geliefd.
“Snoep gezond, eet een appel”  is hier geen gezegde. Veel te duur. Neem maar een banaan of een mango, die groeien in de tuin.

 

3 reacties

  1. thijs said,

    18 november, 2011 bij 12:08 pm

    ai boy

  2. Filip said,

    11 mei, 2013 bij 5:27 pm

    mooi, die tabak toch… reinigen en terug opbouwen, ik lust hem wel

  3. sisi said,

    31 oktober, 2013 bij 10:12 pm

    lekkkah dat tabak!!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: