BALI, VAN DIERENLEED TOT DIERENLIEFDE.

te grazen genomen

Hoe vriendelijk en vreedzaam het leven ook oogt in dit aards paradijs, het geldt in Bali niet voor àlle schepselen Gods. Compassie met dieren was hier tot voor kort een onbekend verschijnsel. En nog vaak zie ik een bosje levende kippen, aan de poten bijeengebonden, op de uitlaat van een auto in de brandende zon vervoerd worden naar de plaats van bestemming.
Hoewel het hinduïsme niet toestaat, dat dieren nodeloos worden gedood, betekent dit niet, dat dieren verzorgd en vertroeteld worden. Katten genieten nog enig aanzien, omdat zij nazaten van hemelse schepselen zouden zijn. Maar wie tot hond is geïncarneerd, heeft zich in zijn vorig leven heel ernstig misdragen. Aldus gestigmatiseerd, had een hond in Bali een zwaar hondenleven. Hàd, want er lijkt verandering in de situatie te komen.

 

Al een aantal jaren is het mij en ook anderen opgevallen, dat er steeds meer verzorgde honden rondlopen. Wat molliger, een gezondere vacht en een vrolijker gemoed. Sommigen zijn zelfs voorzien van een halsband, en nu en dan aangelijnd. Ongetwijfeld is de westerse cultuur der hondenbezitters hierop van invloed geweest. Even buiten Ubud, in de richting van Denpasar is zelfs een dierenasyl gevestigd, opgezet door Australiers.
Natuurlijk kom ik -vooral in de avonduren- nog hele roedels zwerfhonden tegen, broodmager en vaak vechtend om voedsel of een wijfje. Schielijk wijken ze uit naar een steegje met een gevulde plastic tas tussen hun tanden. Ze slobberen, krabben, bijten, blaffen en janken en kunnen mensen aardig uit de slaap houden. Niet elke hond heeft een baasje. En de blikken hondenvoer in de supermarkt vinden slechts aftrek bij expats en toeristen.
Maar de visie van de Balinezen is aan het veranderen en men krijgt meer oog voor de noden van het hondenbestaan.

 vuilnisbak

Gisteren zag ik iets, wat ik in Bali nog niet voor mogelijk had gehouden. Ik liep naar mijn motorbike, die aan de rand van het voetbalveld geparkeerd stond. Een grote groep mensen stond naar een gebeurtenis te kijken, waarbij een lange paal met een infuusfles boven de menigte uitstak. Ik vermoedde, dat er iemand ziek was geworden en nu hulp kreeg van ambulance-personeel, maar toen ik naderbij kwam, kreeg ik iets heel anders te zien.

dierenleed - dierenliefde

Er stond een witte klaptafel in het gras, waarop een zwart-wit hondje lag, gedeeltelijk onder groen operatie-laken. Een dierenarts was bezig met een buikoperatie, waarbij de ingewanden van het hondje op het groene laken lag uitgestald. Onder het toeziend oog van een assistent zat de arts rustig te werken, terwijl de massa gebiologeerd toekeek. Dat heb ik zelfs in Europa nooit gezien. De pers was erbij en ik heb ook maar even mijn cameraatje uit mijn tas gehaald.

dierenleed - dierenliefde (2)
Ook een zwerversvrouw zat met haar kindje op schoot naar de operatie te kijken. In een flits dacht ik aan de prijslijst van behandelingen in ziekenhuis Sanglah te Denpasar. Wie de behandeling niet kon betalen had domme pech. En ik dacht even aan de kokosnootverkoper, die blind werd van een insectenbeet in zijn oog, omdat hij de dokter niet betalen kon. Zouden die mensen hier met gemengde gevoelens naar kijken?
Ik wel een beetje, hoewel ik elke hond een goed leven gun.
Gelukkig wordt er voor de minderbedeelde mens tegenwoordig ook iets gedaan door Stichtingen als Puskes Mas, maar voor velen in Bali is gezondheidszorg nog een dure grap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: