BALI, UBUD, WANDELEN IN CAMPUHAN

1 

De omgeving van Ubud leent zich helemaal voor het maken van wandelingen.

Wie is uitgekeken op de winkeltjes en wat meer van de groene omgeving wil genieten, kan zijn hart ophalen tussen de rijstvelden, langs riviertjes en in mooie natuurgebieden.

Ik loop bijna dagelijks even naar de omgeving van Campuhan via de Jalan Raya in westelijke richting. Naar de rivier toe hangen oude waringins ver over de weg. Vlak voor de brug is een stenen trapje dat naar beneden voert en uitkomt bij een school. Als je het schoolpleintje oversteekt, kom je bij een kleinere weg, die rechts naar boven leidt en links via een stenen brug naar de grote Pura Campuhan. Een smallere brug leidt echter langs de grote Pura de heuvel op, die tussen de twee rivieren van Campuhan oprijst. Naar men zegt is hier Ubud ontstaan.

2

De rivieren zijn in elk geval heel belangrijk. Volgens het verhaal is het water van deze rivieren geneeskrachtig, vooral op het punt, waar ze samenkomen. Het water is een ‘obat’ (geneesmiddel) tegen allerlei kwalen en reden om daar te komen baden. (En misschien is de naam Ubud wel een verbastering van het woord obat) In de vroege ochtend en de late middag tref je er altijd wel een paar mensen, die samen tijdens een bad de dag doornemen. Rond vijf uur in de namiddag is de heuvel populair bij mensen, die willen joggen en bij jonge stelletjes, die er hun afspraakje hebben. Vanwege de trappen is het pad alleen geschikt voor wandelaars en die maken er dan ook dankbaar gebruik van. Aan het einde van dit pad leidt weer een trap naar een zandweg omhoog. Daar ligt een klein dorp, waar verscheidene bungalow-resorts zijn gelegen. Ook hun gasten genieten dagelijks van de mooie wandelroute. Wie van flink doorstappen houdt, kan doorlopen langs de sawah’s tot aan de weg die naar Keliki leidt. Als je daar linksaf slaat kom je door een mooi groen gebied,waarlangs je linksaf weer kan afbuigen richting Ubud. Deze wandeling duurt echter twee uur en is dus niet geschikt voor het heetste moment van de dag.

3

Mijn favoriete moment om naar campuhan te gaan is in de ochtend voor zonsopgang. Ik heb er een wekker voor nodig, want de zon komt al op rond kwart over vijf. Voor Balinezen is dat niets bijzonders. Vanaf vier uur is het in Ubud al een drukte van belang rond de markt.

Maar er is niets zo sereen als te gaan zitten bovenop de heuvel, waar de warmte uit de aarde opstijgt, en de zon te zien rijzen boven de palmtoppen. De dampen uit de rivierdalen houden gelijke tred met de klimmende zon en met elke minuut verandert de omgeving van kleur en wordt elk detail rondom zichtbaar.

4

 

7

 

61

Dieren ritselen, bloemen ontluiken en richten zich naar het licht. Slaapdronken vlinders zoeken de verlokking.

In de verte komen de eerste schoolkinderen eraan.

Ik ben niet altijd zo vroeg, maar voor een wandeling sla ik geen dag over. Als ik tussen tien en elf uur de heuvel opga, tref ik meestal de vriendelijke  Ketut Kerta op de top, die aan dorstige wandelaars zijn kokosnoten probeert te slijten.

 

plukken

 

Hoewel hij redelijk goed Engels spreekt, is hij nagenoeg doof en aan één oog blind. Zijn kwalen zijn het gevolg van een hard bestaan. Te zware ladingen rijst, die over te lange trajecten op het hoofd werden vervoerd hebben onherstelbare beschadigingen aan zijn gehoor veroorzaakt. En tijdens het beklimmen van een palmboom is hij in zijn oog gestoken door een insect. Door geldgebrek kon hij geen dokter betalen en moest hij verder door het leven met zijn handicaps. Desalniettemin begroet hij de wandelaars vrolijk en biedt eenieder zijn kokosnoten aan: “I saw you walking from there”, zegt hij vaak, terwijl hij met zijn hand in de richting van Ubud wijst, “I thought, you must be thirsty. Would you like a cool coconut?” En met zijn hakmes maakt hij al aanstalten om een gat in de noot te slaan. Van een plakje van de schil hakt hij een handig tuitje, waarlangs je het koele vocht zonder morsen in je keel kunt gieten. Maar voor de liefhebber heeft hij ook een rietje. Als de melk gedronken is, hakt Ketut een schepje uit de bast; hij hakt de noot in tweeën en doet voor, hoe het zachte vruchtvlees uit het binnenste te scheppen. “Good to get pregnant” zegt hij lachend tegen mij, maar daar moet ik voor bedanken. De zuivere smaak is mij voldoende.

We babbelen nog wat en dan vervolg ik mijn wandeling. Ketut heeft nog twee noten en ziet in de verte al weer een toerist komen.

Vaak weten mensen niet wat ze voor een noot moeten betalen. “Just to buy a cup of coffee”, zegt de baas. Hij wil geen koffie kopen, maar geeft een prijsindicatie. Het is aan de klant om te bepalen wat de prijs van een kop koffie is. En dat varieert natuurlijk. In de lokale warung betaal je misschien 4.000 rupiah, maar bij Casa Luna koop je een cappucino voor 25.000. Als hij 10.000 per kokosnoot krijgt en hij verkoopt er vijf, dan heeft hij die dag genoeg geld om sirih voor zijn moeder te kopen, kippenkoppen en –vellen voor zijn vrouw, thee voor de namiddag en een paar sigaretjes voor hemzelf. De rest legt hij weg om te sparen voor nieuwe slippers of voor regenachtige dagen. Tot nu toe boft hij: het regent dagelijks pas later in de middag.

En ik bof ook: niets is zo lekker als de versnaperingen van de natuur bij een uitzicht, dat zijn weerga niet kent.

8

 

Ineke van Gemert

9 reacties

  1. dirk weemaes said,

    28 januari, 2009 bij 12:11 pm

    Hallo,
    prachtig geschreven!
    Genoten van elke zin.
    Ik kijk uit naar meer prozaïsche ontboezemingen.
    Selamat,
    dirk

  2. Ineke said,

    28 januari, 2009 bij 6:01 pm

    Hallo Dirk,
    Je bent er vast wel eens geweest, dat je zo begrijpt, waar ik over spreek.
    In elk geval bedankt voor je positieve reactie. De werkelijkheid is zelfs nog mooier!
    Hartelijke groet,
    Ineke

  3. Theo said,

    3 februari, 2009 bij 11:28 am

    Ha Ineke,

    Weer leuke verhalen om te lezen en goed om te weten dat je kan genieten van de dingen om je heen. Ik zou het best ook eens willen zien en ervaren maar ik denk dat het er niet inzit om daar naar toe te komen.
    In ieder geval geniet ervan, ik geniet in ieder geval van jouw verhalen.

    Groet,
    Theo

  4. Ineke said,

    5 februari, 2009 bij 4:27 pm

    Hallo Theo,
    Economisch gezien zou het geen probleem voor je zijn.
    Jullie hebben al zo veel leuke reizen en reisjes gemaakt, waarom niet een keertje naar het tropische oosten? Het is maar een dag reizen van Nederland vandaan. Ik kan de mensen alleen maar lokken, maar je moet het natuurlijk een keertje hebben meegemaakt om te weten hoe het is. En dan nog is het elke keer weer anders.
    Ineke

  5. Jan Minnaard said,

    12 februari, 2009 bij 2:02 pm

    Dag Ineke,

    ook ik heb genoten van dit, zo voor mij herkenbare, verhaal. Ik heb deze wandeling inmiddels 3 maal gedaan. Neem eerst de bemo naar Bunutan, drink een kop koffie bij jouw collega “Bunga Permai” en loop dan terug via de weg en het pad wat jij zo mooi beschreven hebt.

    Ook heb ik vorig jaar de Balivierdaagse gelopen. Dit werd georganiseerd door “Le Champion, een Ned. organisatie. Wij liepen elke dag vanuit hotel “Champlung Sari”. Als je even googelt kun je alle bijzonderheden hieromtrent lezen. Helaas kan ik dit jaar niet meedoen.

    Nog heel veel succes met “Warjihouse” en blijf je belevenissen aan ons verslaan. Wellicht kom ik in “Warjihouse” een keer logeren. Selamat dan barangkali sampai jumpa di Ubud.
    Jan

  6. Ineke said,

    12 februari, 2009 bij 3:15 pm

    Dag Jan,
    Bedankt voor je leuke reactie. Ik ga inderdaad even googelen om te zien wat er zoal georganiseerd wordt. Wellicht ook leuk voor de gasten van warjihouse. En uiteraard ben je welkom als je weer eens in Ubud komt.
    Ineke

  7. 22 januari, 2010 bij 9:30 pm

    Heel mooi en herkenbaar verhaal!
    Ik ga dit jaar weer naar Bali en de komodo eilanden.
    Ik kan er niet genoeg van krijgen! Warjihouse staat staat op mijn verlanglijst,dus je weet maar nooit.

  8. Cor Willems said,

    24 juli, 2010 bij 2:28 pm

    Hallo Ineke.
    Leuk verhaal! Mijn vrouw en ik zijn van plan naar Bali te gaan maar vragen ons af of er voldoende wandelingen te maken zijn om twee maanden te overbruggen. Totnutoe wandelden we in de bergen van La Palma en die zijn vaak langer dan 2 uur. We houden van wandelingen van gemiddeld 5 uur. Ook vragen we ons af of de wandelingen op Bali gamarkeerd zijn. Als je op deze mail reageert zijn we jou ontzettend dankbaar.
    Vriendelijk groet.
    Margriet en Cor Willems

    • Ineke said,

      25 juli, 2010 bij 2:21 am

      Hallo Margriet en Cor,
      In de omgeving van Ubud zijn heel mooie en interessante wandelingen te maken.
      Ik werk samen met een regionale rijstboer, die mooie routes uitstippelt en er bovendien veel over kan vertellen.
      Je zou een kijkje kunnen nemen op de site: http://www.sawahtrekking.wordpress.com
      Dan is er nog de informatie met landkaart van de Pathfinder en er worden diverse speciale wandelingen georganiseerd met een thema, zoals een ‘geneeskruidenroute’.
      De sawah’s en de jungle eromheen lenen zich uitstekend voor afwisselende wandelingen. Een typisch Balinese bijzonderheid is, dat de religie op elk traject zichtbaar met het dagelijks leven verweven is.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: