Bali, Ubud, Warjihouse, kroniek afl. 21

ontbijt-2

Het nieuwe jaar is voor Warjihouse heel rustig gestart.

Sommigen gingen dansend 2009 in; anderen waren juist blij, dat ze de drukkende sfeer van de jaarwisseling konden ontvluchten.

Zelf houd ik -los van de jaarwisseling- wel van een gezellig avondje.
Nyoman en zijn gezin gingen gewoontegetrouw met de kippen op stok.
Voor hun begint de dag als elke andere: Rond vier uur komen Nyoman en Made uit bed. Nyoman brengt Made naar de markt om eieren te verkopen en zelf gaat hij ter plekke inkopen doen voor het ontbijt.
Om zes uur is hij terug en zet voor alle gasten een thermoskan heet water en schone kopjes klaar. De gast uit kamer 2 wil graag een heel dun pannekoekje. Hij verrast haar met een vulling van verse ananas en banaan. De gast van kamer 6 heeft genoeg aan een sneetje toast met wat boter en een beetje jam. Een vast onderdeel van het ontbijt is vers gesneden fruit. Nyoman had de gewoonte elke gast een bordje vol te geven, wat voor de meeste gasten wat te veel van het goede was. Vaak werd de helft van het fruit weer teruggebracht naar de keuken. Ik heb iets kleinere schaaltjes aangeschaft, die hij wat mij betreft helemaal vol mag scheppen. Een ander voordeel van de schaaltjes is, dat het vruchtensap er niet zo makkelijk uit druipt. Over het fruit giet hij wat verse honing, wat het extra aantrekkelijk maakt.

“Silakan, enjoy your breakfast, ya”

ontbijt-3

In 1985 is Nyoman in Warjihouse gestart. Hij is afkomstig uit een relatief kleine kampung, Saba. Als jonge man werkte hij daar in de rijstvelden, maar toen hij met Made trouwde, was de opbrengst uit die arbeid niet meer genoeg. Een half jaar heeft hij in en rond Ubud gezocht naar een geschikte betrekking in de toeristensfeer. Thuis bestudeerde hij de Engelse taal in een woordenboekje. Een vriend van hem werkte in Warjihouse. Deze vriend trouwde met een Australische schone en vertrok naar het andere continent om daar te werken. Hij stelde Nyoman voor aan de eigenaar als geschikte kandidaat om de job over te nemen. Twee vragen waren van het grootste belang:

1. Spreek je Engels? 2. Kun je een westers ontbijt klaar maken? “Bisa.” verzekerde Nyoman tot vijf keer toe.
Uiteindelijk werd hij aangenomen. Hij begon met het woordenboekje in de hand en het zweet op zijn voorhoofd. Hij ging snel naar de buren om te leren pannekoeken bakken en toast klaarmaken. Na enkele weken had hij het onder de knie en met zijn Engels redde hij het van lieverlee ook wel.
Inmiddels wordt Nyoman geroemd om zijn gevulde pannekoeken en zijn smakelijke omeletten. Na het ontbijt maakt hij zijn ronde langs de kamers, dweilt hij de vloeren, schudt hij de bedden op en reinigt hij de badkamers. Als alles er weer fris bij staat, voegt hij zich bij zijn collega’s op het muurtje aan de weg.

“Looking for a room?” vragen ze om beurten. Nyoman beheerst de kunst van het verleiden. Zijn Engels vertoont nog steeds schoonheidsfoutjes, maar dat klinkt juist wel charmant. Dit wordt zijn vierentwintigste jaar in Warjihouse.

Bijna een kwart eeuw en nog geen cent pensioen opgebouwd.

nyoman-at-the-street-2

Ineke van Gemert

1 reactie

  1. Harry B. said,

    20 januari, 2009 bij 2:48 pm

    Ik ben een trouw en enthousiast lezer van je verhalen. Ik kijk altijd reikhalzend uit naar je volgende stukje, dat ik steeds weer met veel plezier lees. Ik wens jou veel succes met je zaken en hoop nog lang van je blog te mogen genieten. Harry


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: