Bali. Gezinsuitbreiding. Warjihousekroniek afl. 15

 

-Het wel en wee in een Balinees gastenverblijf.-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fiona had Made gevraagd om voor haar uit te zien naar een jong rood katertje. Het leek haar wel gezellig om een katje in huis te hebben als gezelschap, want alleen is ook maar alleen. In Bali zijn veel katten, meestal schuw, mager en met rare geknakte staarten. Ze zijn het niet gewend om als huisdier te worden gehouden en laten zich dan ook moeilijk vangen. Er werd niet meer over gesproken, dus het leek vergeten. Maar.., wat je tegen Made zegt, is niet tegen dovemansoren.

Op een avond kwam hij bij Fiona langs om te zien of alles in orde was en haar welterusten te wensen. Natuurlijk, alles was prima, ze zou juist een kopje thee maken om zich met een boek op de divan te nestelen en gaf Made een zoen op zijn wangen. “Mauuww”, hoorde ze. Het kwam uit de binnenzak van Made. Made knoopte zijn jas los en daar stak een klein rood katertje zijn nieuwsgierige kleine kopje naar buiten. “Ach, wat een lief truffeltje!”, liet Fiona zich ontvallen en tilde het beestje uit zijn binnenzak. Made was zeer tevreden. Fiona was helemaal in de wolken met het katje, dat zich gewillig liet knuffelen en met veel interesse in zijn nieuwe omgeving onderzocht.

Voor de zekerheid hield Fiona hem enige tijd binnen, maar Truffel dacht er niet aan om zijn nieuwe omgeving te verlaten. Hij was voorbeeldig. Hij begreep de bedoeling van de kattenbak binnen één dag en stortte zich enthousiast op de kattenbrokjes, die hij dagelijks gepresenteerd kreeg. Met fier geheven staart wandelt hij sindsdien in Warjihouse rond en vlijt hij zich neer in de bloempot, die de eerste ochtendzon opvangt.

Inmiddels zijn we een maandje verder en is Truffel niet meer uit Warjihouse weg te denken. Behoedzaam begroet hij nieuwe gasten en als het klikt, wil hij er wel eens een nachtje blijven slapen. Hij vangt hier een muisje en daar een vlinder; springt van het balkon op het dak; rent door de tuin achter een libelle aan en besluipt hagedisjes.

Nyoman heeft zo zijn twijfels over de nieuwkomer, maar hij ziet, dat zijn gasten hem leuk vinden. En dat is voor Nyoman nog altijd het belangrijkste: dat zijn gasten het naar hun zin hebben.

 

 

 

 

 

Ineke van Gemert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: