Bali – kroniek Warjihouse afl. 14

Het wel en wee in een Balinees gastenverblijf

 

Elke ochtend maak ik een wandeling van een half uur naar Warjihouse.

Ik ben er meestal rond 10 uur en krijg dan van Nyoman of Made een bordje gesneden vers fruit als aanvulling op mijn eerder genoten ontbijt. Het wordt altijd boven gebracht, waar ik bij Fiona op de koffie kom.

Deze ochtend was ze niet zo monter. Ze droeg nog haar ochtendgewaad en hing onderuitgezakt in haar stoel op het terras. Vanonder wat piekharen keek ze me vermoeid aan. “Was je laat op vandaag?” vroeg ik. Ze geeuwde langgerekt, voordat ze antwoord gaf. “Hou op asjeblieft; ik heb bijna niet geslapen vannacht.”  “Hoe dat zo?”

En Fiona vertelde: Made en Kadek waren zeer toegewijd. Ietsje tè, misschien. Het mocht Fiona aan niets ontbreken en daar zouden ze met z’n allen voor zorgen. Made kwam vrijwel dagelijks langs en nooit met lege handen. Fruit, koek, pudding, nasi; van dat alles meer, dan ze alleen op kon. Vaak bracht hij zijn jongens mee, om ze vertrouwd te maken met hun nieuwe oma. Yoga, de oudste, maakte braaf een mooie tekening op een vel printerpapier. Yogi was alleen rustig te krijgen met een lollie uit een trommeltje, dat hij al snel in de peiling had. De vorige avond kwamen ze met het voltallig gezin een complete rijsttafel brengen. Fiona had de gerechten over bordjes verdeeld en ze zaten met z’n allen gezellig te smikkelen en te babbelen. Verder hoefde Fiona niets meer te doen, want Made en Kadek ruimden op en deden de afwas, maakten koffie en veegden de laatste rijstkorrels van het terras, terwijl de kleine jongens zich vermaakten met tekenfilms op de televisie. Yoga wilde graag bij ibu Fiona blijven slapen, verklaarde Made bij de koffie. Ach, dat was geen probleem. Fiona had twee bedden: één in de slaapkamer, waar ze zelf altijd sliep, en één in de woonkamer voor gasten. Dat was dus geregeld en ze babbelden nog wat voort over het toekomstige huis. Intussen was Kadek naar de woonkamer gegaan en bij haar jongens op het bed in slaap gevallen met Yogi in haar armen. Yoga kon zijn ogen bijna niet meer open houden, dus het leek Fiona beter, dat hij ook ging slapen. Made nam deze raad ter harte en dirigeerde zijn zoontje naar Fiona’s slaapkamer. Fiona bezag het met enige ongerustheid, want Made maakte geen aanstalten om te vertrekken en zijzelf was zo langzamerhand ook aan slapen toe. Toen ze zei, dat ze moe was, zei Made: “Tidak apa apa. Ga gerust slapen. Yoga wordt er niet wakker van. Hij is het gewend om samen te slapen. Dat vindt hij juist fijn.”

“Maar jij dan?”, zei Fiona. “Maak je over Made maar geen zorgen, ik slaap wel op het bankje hier.” Zo gezegd, zo gedaan. Fiona trof Yoga in diepe slaap, terwijl hij breeduit over haar bed lag. Ze schoof het slapende knaapje een beetje opzij en er bleef maar een smal randje voor haarzelf over. Ze lag niet lekker en kon de slaap moeilijk vatten. Pas toen de zon opkwam, viel ze in slaap, maar werd meteen weer gewekt door Made, die Yoga kwam halen om hem naar school te brengen. Amper een uurtje later werd ze opnieuw gewekt. Ditmaal kwam Kadek haar gedag zeggen, met Yogi op de arm.

En ze was juist weer in slaap gevallen, toen Nyoman binnen kwam om haar kamer schoon te maken. Ze verhuisde naar de woonkamer om daar verder te slapen, maar kreeg nog geen rust, want inmiddels was Made haar een ontbijt komen brengen. “Ik wil de rest van de dag niet verzorgd worden”, zei Fiona met de nadruk op ‘niet’.

“Goed, doe mij dan maar een koffie”, zei ik kwajongensachtig.

 

Ineke van Gemert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: