Kroniek Warji House, Bali afl.8

Het wel en wee in een Balinees gastenverblijf

 

Nu zijn vrouw en dochter bij ons in het resort zijn komen wonen, is Nyoman een deel van zijn vrijheid kwijt. Het achterkamertje, waarin hij zich af en toe kon terugtrekken, moet hij nu delen met Made en de kleine Kadek, die elk hun eigen smaak hebben meegebracht voor wat betreft de televisie-programma’s en nog een hoop meer. Voordat ik kwam, had Nyoman het rijk voor zich alleen. Hij bepaalde de gang van zaken en het tempo, waarin ze werden afgehandeld. Omdat ik er geen bezwaar tegen had, dat zijn vrouw en dochter bij Nyoman introkken, zijn er ineens drie vrouwen, die zich met zijn zaken bemoeien. Het scheelt hem geld, maar wat moet hij er voor inleveren? Nyomans probleem wordt slechts via omweggetjes ter sprake gebracht. Met Emile besprak hij in voorzichtige bewoordingen zijn relatie tot mij, zijn nieuwe cheffin. En tegen Fiona bekende hij, dat hij er niet aan kon wennen, na twintig jaar vrijheid ineens het bed te moeten delen met vrouw en dochter. Made houdt het kamertje netjes, dat wel, en ze neemt ook een deel van het werk op zich, maar toch…

En, zoals elke huisvrouw hier, zit Made dagelijks kleine mandjes te vlechten, om die vervolgens te vullen met kleine koekjes, bloemetjes, muntjes en wat de Goden nog meer welgevallig zou kunnen zijn. In de voetsporen van haar moeder draagt de kleine Kadek op haar ranke hoofd een deel van de offerandes naar de belangrijke plaatsen van het resort. Op vaste tijden schuifelt ze naar school, waar ze nu vlak in de buurt woont. De dames lijken zich makkelijk te schikken naar hun nieuwe omstandigheden.

Ik vroeg aan Nyoman, hoe hij zijn werk indeelde, voordat ik er de lakens kwam uitdelen. Hij ging ‘s-morgens naar de markt en maakte daarna het ontbijt klaar voor de gasten. Dan deed hij de afwas en als de gasten op pad gingen, maakte hij de kamers schoon. En in de middag ging hij aan de weg zitten, tussen zijn vrienden, de gigolo’s, de venters en de taxichauffeurs.

Het leek me het beste, als hij op de oude voet verder ging en stelde voor, dat hij in de middag na het werk weer bij de straat zou gaan zitten.

En daar zit hij nu, elke middag. Een beetje, omdat hij dat gewend was en een beetje, omdat ík het heb gezegd.

 

 

 

Ineke van Gemert

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: