BALI, WARJI HOUSE kroniek afl. 6

Warjihouse kroniek

Wel en wee van een Balinees gastenverblijf

wijding.jpg

Gisteren was het een gunstige dag voor ceremonies.In Ubud was van alles aan de gang. In de tempels was het een komen en gaan van torens met offerandes, de ene nog hoger en kleuriger dan de andere. Maar ook voor meer eenvoudige ceremoniën, zoals de inwijding van een nieuwe brommer of een zojuist verworven stuk land bleek het een goede dag te zijn. Alom eerbetoon, in het groot en in het klein.Zelf was ik uitgenodigd voor de inwijding van een lap sawah, waarop een huis voor langverblijvende toeristen moet worden gebouwd. Als buitenlander en mogelijk gegadigde, werd mijn aanwezigheid zeer op prijs gesteld. Ik koos een zware, Florinese sarong uit voor de gelegenheid, want als gegadigde wilde ik toch wat gewicht in de schaal leggen. Mijn outfit bleef niet onopgemerkt en Nyoman wilde graag weten, waar ik heenging. Zelf zou hij ook een plechtigheid bijwonen in de kampung van zijn familie. Om het resort niet te lang onbemand te laten, zouden Nyoman en Made elkaar afwisselen en om beurten naar de kampung gaan. Met enige zorg keek ik naar de donkere bewolking, die zich rond Ubud samenpakte. Ik sprak mijn vrees uit over een naderende bui. Volgens Nyoman zou het beslist niet gaan regenen. Op mijn vraag, hoe hij dat zo zeker kon weten, antwoordde hij, dat de priesters op een dag als deze de regen wel zouden tegenhouden. Ik hielp het hem hopen. Maar volgens hem, nogmaals, zou het zonder mijn hoop ook niet gaan regenen. Op de motorbike reed ik via Monkey Forest naar het hoger gelegen Nyuh Kuning, waar de plechtigheid zou plaatsvinden. Grote plateaux met bloemen, heilige waters en een levend kuiken werden al naar het drassig stuk land gedragen, terwijl de eigenaar me stond op te wachten. De rijstaanplant van de vorige eigenaar stond nog in de grond, maar er was al een begin gemaakt aan een betonnen oprijlaan. Een deel van de planten was geplet, waarop een blauw stuk zeildoek lag uitgespreid. Er stond een kring van schalen met attributen, die de priester nodig zou hebben. Hij liet niet lang op zich wachten. Een familielid bracht de priester achterop een brommer tot dicht bij de rand van het te wijden stuk land. Hij monsterde het terrein even en zeeg al snel neer op het blauwe doek om aan te vangen. Waarschijnlijk had hij dezelfde middag nog meer klusjes te doen. De bel rinkelde, formules werden gepreveld en de mater familias zong met rijp stemgeluid een aanvulling op het gebed van de priester. Toen moest het kuiken eraan geloven en zodra het beestje zijn kopje liet hangen, werd het zorgvuldig gedrapeerd op een gewijd vlechtwerkje en het geheel verdween al snel in een haastig gedolven grafje. Ingetogen bad de gelukkige eigenaar tot zijn goden en, zoals hij mij later toevertrouwde, voor de zekerheid ook tot Jezus Christus, de vermoedelijke god van de toekomstige bewoner van het te bouwen huis. Vandaag barstte met donderend geweld een wolkbreuk boven Ubud los. Dat was de regen van gisteren, die eindelijk werd losgelaten.

Ze hebben hier ook alles onder controle… 

Ineke van Gemert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: