bali, Warji-house kroniek, afl. 4

  Warjihouse-kroniek

Het wel en wee in een Balinees gastenverblijf 

Op een heldere morgen, heel vroeg, kwam ze aanlopen, dodelijk vermoeid, fragiel en een beetje ongelukkig. Haar vriend liep voorop en deed het woord. Ze zochten een rustige kamer, vertelde hij. De dame in kwestie had een lange, vermoeiende reis achter de rug en zocht in Ubud een verblijfplaats voor langere tijd. “Het is niet voor mij, hoor”, haastte de vriend te zeggen, “het gaat om mijn vriendin”. Ze knikte instemmend, maar zei verder niets. Ik bracht het tweetal direct naar het appartement boven aan de achterzijde. Dat is rustig, valt niet in het oog en heeft een rustgevend uitzicht op het geboomte rond de dieper gelegen rivier. Een vluchtige blik in de kamer was voldoende. “Ik neem het”, zei Fiona en glimlachte flauwtjes naar mij. Liefdevol monsterde de man haar reactie en bevestigde: “Ze neemt het”.Ik trok me terug en Nyoman bracht het tweetal koffie, thee en een paar schone handdoeken. Na een uurtje vertrok de vriend en Fiona bleef in alle eenzaamheid achter op haar veranda. Erg lang hield ze het daar niet uit. Ze kwam naar beneden en ik nodigde haar uit om plaats te nemen bij mij op het terras. Nog wat beverig van spanning en vermoeidheid vertelde zij het ongelooflijke en tragische verhaal van haar ontsnapping aan een jarenlange soort van gijzeling,die ze had meegemaakt in Java. Het is een persoonlijk verhaal, dus ik zal daarover niet verder uitwijden, maar direct bekroop mij het gevoel, dat hier een intimidatie in het spel was geweest, waarbij ongetwijfeld goena-goena een rol had gespeeld. Door alles heen twinkelde haar levenslust, die haar op de been had gehouden en de kracht had gegeven om eraan te ontsnappen. Fiona bleef. Met de dag zag je haar opknappen en uit het teneergeslagen vrouwtje kwam een humorvolle, vrolijke, creatieve vrouw tevoorschijn, die de eeuwige jeugd lijkt uit te stralen. Ze heeft er nog een kamer bijgehuurd en beide kamers omgetoverd in een topappartement (in beide betekenissen). Na het dagelijkse “selamat pagi” van Nyoman volgt steevast het “goedemorgen” van Fiona. We zijn vriendinnen geworden. Regelmatig eten we samen in de warung of gaan we boodschappen doen op mijn motorbike. Tijdens Nyepi (de Balinese stiltedag) heeft Fiona hutspot gemaakt voor een vriendin, die bij haar was komen logeren, voor Nyoman en zijn vrouw Made, en voor ons. Het was hutspot, op z`n Balinees gekruid. Met prachtig rundvlees, want Balinese koeien zijn niet vet. Made at dapper mee. Nyoman had zich achter de keukendeur verscholen met een bordje rijst. En de drie oudere meisjes uit Belanda, die konden hun gegiechel nauwelijks onderdrukken. nyepi.jpg uit de Nyepi-offerande

Ineke van Gemert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: